Community

ஐந்தறிவு காப்பியம்

அள்ளிக்கொடுப்பாள் வயிறார தின்பாள் வசிய மருந்து எதுவும் இல்லை… மிஞ்சினாள் ஐந்தறிவு காப்பியம் போல் சினம் கொள்வாள்… வீழ்கிய பன்னீரை எச்சில் வரை ஒட்டி நிதர்சனம் காண்பாள்… உண்ண பொருள் இருக்க வல்லவன் தோற்றதோ பெண்ணின் நுட்பறிவால்… சிலிர்க்கும் அவள் அகண்ட மார்பு பழிக்கும் அவள் தேகம்… மீன் வாய் வரை சென்று முத்தம் கொடுப்பாள்… வயதின் மென்மையை பலர் கைகளில் இருக்கும் பூவின் திசையில் உணர்வாள்… அவளே அவள்… அவளுக்கு ஈடு பசுவின் துள்ளல் தான்…