Community

மஞ்சள் புறா!

மஞ்சள் புறா!!

சாலை கடக்கப் பார்க்கும் ஒரு பொன்னிலா!
பார்த்த அந்நொடியில் சப்த-நாடியும் அடக்கிய பெண்ணிலா!

மழைச் சாரல் கூட வழுக்கி விழும்,
இரவைக் குடித்தத் தூரிகையாய் கேசம்!

மதியொளியில் மெல்ல உருக்கிய பளிங்கில் வார்த்த சதையென முகம்!

ஆயிரம் ஈட்டிகளென மின்னல் பாயும்,
கடைக்கண் பார்வை கசியும் விழிகள்!

முத்தமிழை வைகறைக் காற்றோடு குழைத்து,
இளஞ்சிவப்பு ரோஜாக்களின் நறுந்தேன் தடவிய இதழ்கள்!!

எங்கே தவறி விழுந்திடுமோ என்று,
கைகள் ஏந்த வைக்கும் இதழோர மச்சம்!

மஞ்சள் உடையில் மறைக்கப் பார்த்தும்,
பயனின்றி சிந்தும்,
இரத்த அழுத்தம் ஏற்றும் அங்க வளைவுகள்!

திருதிருவென முழித்து, தத்தித் தாவும் இளம்புறாவின் பிள்ளையடிகள், அவள் நடை!

மௌனத்திலும் பலகவி பாடிடும்,
அவள் முக-பாவனைகள்!

சின்னஞ்சிறு சிணுங்களில், சிதைந்தே போகும் இவன் மனம்;
தண்ணியாய் வடிந்திடும் உயிரும்,
இதழ் சுழிக்கும் ஒரு கணம்!

என் திசையில் நீ வீசிய பார்வையில்,
தூள் தூளாய்ப் போய் மீண்டும் சேர்கிறேனடி, கவிப்புயலே!

காற்றில் நாட்டியமாடும் உன் நெற்றி முடியைக் கோதிடாதே, என் கோதையே!
அதை உன் செவி மடல் பின் புதைக்கும் போது, என் ஜீவனையும் அல்லவா உடன் அடைக்கிறாய்!

கை விரல்களில் தாளம் தட்டுகிறாய்,
என் இருதய நரம்புகளைத் தான் மீட்டுகிறாய் என்று அறிவாயோ??

வேறொரு ஆடவன் உன் பக்கம் பார்த்தாலும்,
என்னுடை சொத்தில் அத்துமீறல் என,
உள்ளம் படப்படப்பதும் ஏனடி?

என்னை மூச்சடைக்க வைத்த மழை மகளே, நீ யாரோ?
வணங்கும் முன் வழியே வந்து,
தரிசனம் தந்த பூந்தேரோ?

கனவில் நான் வடித்த சிலையோ?
எனதேக்கங்கள் தேங்கிடும் நீர்நிலையோ?

என்னவளோ பேசப்பட்டவளோ?
இப்பித்தனை கவியில் புலம்பவிட்ட பாடு-பொருளோ?

  • பிரகாஷ்.