Community

சுண்டல் சிறுவனின் மனம்

கடற்கரை ஓரம்
சுண்டல் விற்கும் குழந்தையின் மனம்
உணர மறுக்கிறது
இந்த இயற்கையின் தவிப்பை…

உன் விரல்களில் என்றாவது
தவழ மாட்டேனா என்று
பரிதவிக்கிறது எழுதுகோல்…

உன் எழுத்துக்களை சுமக்க மாட்டேனா
என்று தினம் அலைகளில் நனைந்து
கிழிந்து போகிறது காகித தாள்கள்…

உன் நிம்மதியற்ற உறக்கம்
என் பார்வையில் அமைகிறது என்று
தன் குளிரை குறைக்க முடியாமல்
மங்கி போகிறது வெண்ணிலவு…

கடற்கரையில்
உன் பாதம் பதிய ஆரம்பித்ததும்
நான் உதிக்கும் நேரம் முன்னரே
உன் துயில் கலைந்ததே என்று
தன் கண்ணீரை வெயிலில்
மறைத்துக் கொள்கிறது சூரியன்…

கடற்கரை ஓரம் கிளிஞ்சல்கள் பொறுக்கி
விளையாட நேரமின்றி தவிக்கும்
உன் முகம் காண முடியாமல்
திரும்பி செல்கிறது அலைகள்…

சுண்டல் வேணுமா சுண்டல் சுண்டல்
உன் குரலில் உன்னிடம் சுண்டல் வாங்கும் மனிதருக்கு தெரியாது
நீ உண்ணாமல் தவிக்கும் தவிப்பை…

தினமும் கடற்கரையில்
பாதம் பதிவதை பார்த்து
ரசிக்கிறது உன் சல்லடை மனம்…

புரியவில்லையா
உன் கனவுகள் ஆசைகள்
உன் சல்லடை மனதின்
ஓட்டையில் சலிக்கப்படுகிறது…

அதன் குரல் தினம் கேட்டும்
யாரும் அதைக் கேட்க மனமில்லாமல்
பாதம் பதித்து
சென்று கொண்டே இருக்கிறார்கள்…

அலையை ரசித்தவண்ணம்
ஒரு சுண்டல் பொட்டலம் தா என்று
கேட்கிறது ஒரு குழந்தை
அந்த சிறுவனிடம்…

புன்னகையுடன் பணம் வாங்கி தன் கிழிந்த பையில் வைத்துக்கொண்டு
விழுந்தது தெரியாமல்
சுண்டல் தா என்று கேட்ட காதல் ஜோடி நோக்கி வேகமாய் நடந்தாய்…

அண்ணா என்று சிரிப்புடன் குழந்தை ஒன்று அழைக்க
உன் பணத்தை கையில் அதுவும் கொடுக்க…

இயற்கையின் மனமும் மகிழ்கிறது
உனக்காக புன்னகைத்த அந்த
மழலையின் புன்னகையில்…

துணை நிற்போம் மனிதத்திற்காக
வாழ்ந்திடுவோம் மனிதராக…

உமாதேவி
7598690655

2 Likes