Community

வீரவர்மனின் வீரமும் காதலும்!

1.வீரவர்மன் அறிமுகம்

சோழ சிற்றரசின் தளபதியாய் விளங்கிய சிங்கவர்மன் மகன் வீரவர்மன். இவன் வாள்வீச்சு, வில்வித்தை மற்றும் அனைத்தையும் கற்ற இளங்காளை. . பெண்கள் கண்டு மயங்கும் பேரழகன். இவனை எதிர்த்து சண்டை செய்தவர் அனைத்து வீரரும் புறமுதுகு காட்டி ஒடினார்.
இந்நிலையில் தொண்டைமான் மற்றும் பக்கத்து சிற்றரசு நாட்டின் மன்னனான ரகுநாத பூபதி ஆகிய இருவரும், இணைந்து தங்கள் இரு நாட்டிற்கு இடையே வாள் சண்டை போட்டி நடத்தலாம் என்று திட்டமிட்டிருந்தனர்.
இதற்கு இடையே இவர்கள் இரண்டு பேரும் பந்தயமாக தங்கள் நாட்டின் ஒரு பகுதியை வெற்றிபெற்ற நாட்டிற்கு தருவதாக தீர்மானித்திருந்தனர். தொண்டைமான் நாட்டின் சார்பாக வீரவர்மனும், மன்னன் ரகுநாத பூபதி நாட்டின் சார்பாக அவரது மகன் விஜயரகுநாத பூபதியும் கலந்து கொண்டார்கள்.
சண்டை ஆரம்பமான உடனே விஜயரகுநாத பூபதி வீரவர்மனை நோக்கி தனது திறமையைக் காட்டினார். உடனே வீரவர்மன் பூந்தோட்டத்தின் மத்தியில் செல்லும் பூத காற்றைப்போல விஜயரகுநாத பூபதியை தன்னுடைய வாள் வித்தையின் திறமையினால் அவனை தோற்கடித்தான்.
இதனைக்கண்ட ரகுநாத பூபதி கோபமும் ஆவேசம் அடைந்தான். உடனே வீரவர்மயுடன் சண்டை செய்ய அவரே வந்தார். நிலைமை ரகுநாத பூபதிக்கு சாதகமாக அமையவில்லை, வீரவர்மனிடம் தோல்வியைத் தழுவினார். சிரிதும் தயங்காத வீரவர்மன் சிறு நொடிப்பொழுதில் ரகுநாத பூபதியை தோற்கடித்தார், விளைவு ரகுநாத பூபதி தன் நாட்டின் ஒரு பகுதியை தொண்டைமானுக்கு பரிசாக வழங்கினார் .
அத்துடன் தொண்டைமானின் மேல் பகையுடன் தன் நாட்டிற்கு திரும்பினார். தன் நாட்டிற்கு வெற்றியைத் தேடித்தந்த வீரவர்மனை தொண்டைமான் மிகவும் பாராட்டினார். மேலும் அவனுக்கு படையின் துணைத்தளபதி என்ற பதவியையும் அவனுக்கு வழங்கி சிறப்பு செய்தான் தொண்டைமான்.
இதை கண்ட சிங்கவர்மன் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தான். மேலும் தொண்டமான் வீரவர்மனை பாராட்டும் போது ,

கேசரியே இவன் முன் வந்தால்
அதையும் சிறு அச்சம் இன்றி
எதிர்த்து நின்று வெற்றி பெறுவன்
எம் வீரவர்மன்!
என்று பாராட்டினார்.
இதில் கேசரிவுடன் (சிங்கம்) ஒப்பிட்டு வீரவர்மனை புகழ்ந்தார். மேலும் சிங்கவர்மன் தன் மகனுக்கு துணைத் தளபதின் வீரவளை வழங்கி சிறப்பு செய்தான். மேலும் அதனை தன் மகன் வீரவர்மனுக்கு வழங்கும் போது பேரானந்தம் அடைந்தார் சிங்கவர்மன்.

2.கொற்றவை அறிமுகம்

கொற்றவை மன்னன் தொண்டைமான் அரசவையில் தலைமை அமைச்சர் சதாசிவத்தின் மகள். இவள் நாட்டியம் மற்றும் மருத்துவத்தில் சிறந்தவள். கொற்றவையின் தாய் அவள் சிறுவயதிலேயே இறந்து விட்டதால் தந்தை சதாசிவம் அவளை மிகவும் செல்லமாக வளர்த்தார் .
மேலும் அவள் விளையாட்டு தனமானவள். அவளது குறும்பு குணத்தை கண்ட மன்னர் தொண்டைமான் அவளை தனது மகளாக பாவித்தார்.
கொற்றவை கண்ணகியை தெய்வமாக வணங்குபவள். ” மேலும் கண்ணகியின் கற்ப்புத்தன்மையின் மீது அவளுக்கு உள்ள பக்தி மற்றும் அவளின் தாய் இறந்து விட்டதால் கண்ணகியை தாய்யாக பாவித்தாள்”.
அவளுக்கு தன் நாட்டின்மேல் பற்றும் அதிகம், அதைபோல வீரவர்மன் மீது காதலும் அதிகம். ஒரு முறை தொண்டைமான் அரசவையில் வேறு தேசத்தை சேர்ந்த தூதுவர் தன் நாட்டை பெருமை பற்றி பேசிக்கொண்டு இருந்தார், மேலும் தொண்டமான் நாட்டினை சிறிது சிறுமை படுத்தி பேசினார்.
அப்போது அந்த பக்கம் வந்த கொற்றவை இதை கேட்டவுடனே மன்னன் தொண்டைமானின் அனுமதியுடன் அரசவைக்கு வந்தாள். உடனே அவள் தன் குறும்பு தனத்தால் அந்த தூதுவரை கண்டு படபடவென அடை மழையாக அவரை திட்டித் தீர்த்து விட்டால், நடுவே அந்த தூதுவரை பேச கூட அவள் வாய்ப்பு வழங்கவில்லை .
இதைனை அந்த தூதுவர் அவளை பார்த்து கவி நடையில்,
“பெண்ணாய் பிறந்தது ஒரு மாய பிசாசு
என் அருகே வந்து
சொற்களுக்கு சிறிதும் இடைவெளி இன்றி
ஆடி தீர்த்தாள் தை தை என்று
காலால் அல்ல வாயால்!
என்றா உடன் அவையும் சிரித்தது அவளும் சிரித்தால்.
பிறகு அங்கிருந்து சென்றாள் கொற்றவை. அதன்பின் அந்த தூதுவர் மன்னன் தொண்டைமானிடம் இருந்து விடைபெற்றார்.
பிறகு அவர் கொற்றவையை கண்ட தூதுவர் சொன்னார் வாய்யாடி பெண் அம்மா நீ, உன் நாட்டு பற்றை நான் மிகவும் மதிக்கிறேன் உனக்கு என் பாராட்டுகள். அது நானும் உன் மன்னரும் நாட்டின் நிலமையை மேம்படுத்தவே அப்படி பேசினேன், இருப்பினும் “அது தவறு ஆகவே என்னை மனித்து விடு என்றார்.”
இதை கேட்ட கொற்றவை சிரித்தபடியே என்னையும் மன்னித்து விடுங்கள். நான் தங்களிடம் அப்படி பேசியது தவறுதான் ஆகவே நீங்களும் என்ன மன்னிக்க வேண்டும் என்றால்.
அப்போது அந்த பக்கம் வந்த தொண்டைமான் மற்றும் சதாசிவம் ஆகியோர் என்ன கொற்றவை இங்கும், அந்த தூதுவரை திட்டுகிறாய என மன்னன் கேட்டார். அதற்கு அந்த தூதுவர், இல்லை மன்னா நான் அவளிடம் மன்னிப்பு கேட்டேன், அவளும் பதிலுக்கு என்னிடம் மன்னிப்பு கேட்டால் என்றார் தூதுவர்.
மேலும் அவர் கூறும்போது இவள் பிற்காலத்தில் இவளை இந்த நாடே தெய்வமாக வணங்கும் என்று கூறி விடை பெற்றார்.

  1. தொண்டைமான்

தொண்டைமானின் இயற்பெயர் ஆதிநாதர். இவர் சோழ சக்ரவர்த்திகள் இடம் படை தளபதியாக இருந்தார். ஆதிநாதர் மிகவும் திறமைசாலி படையை எப்படி நடத்துவது என்றும் வியூகங்களை எப்படி அமைப்பது என்பதில் கைதேர்ந்தவர்.
இவைகள் அனைத்தும் அவரை சக்ரவர்த்தியின் நம்பிக்கைக்கு ஊறியவராக ஆக்கியது . ஒரு முறை சோழ நாட்டிற்கும் பாண்டிய நாட்டிற்கும் இடையை போர் மூண்டது. போர்கள் நாட்டின் பல முனைகளில் நடைபெற்றன.
அதில் ஒரு பகுதியை ஆதிநாதரின் கீழ் வழங்கினார் சோழ சக்ரவர்த்திகள் . உடனே தன் படையை தயார் செய்தார் ஆதிநாதர். படை குறிப்பிட்ட திசையை நோக்கி சென்றது .
ஆதிநாதர் மிகவும் அழகாக எதிரியின் வியூகத்தை கண்டு தன் வியூகத்தை அமைத்தார். எதிரிகள் பாம்பு வியூகம் அமைத்து இருந்தனர். அதற்கு உடனே ஆதிநாதர் கழகு வியூகம் அமைத்தார்.
அதில் முன்னே படை சேனையை நிறுத்தி, அதன் பின் வில் அம்பு சேனையை நிறுத்தி, அதன் பின் அவனும் மற்றும் சக வீரர்களும் ரதத்தில் இருக்க, கழகு வியூகத்தின் இறகு பகுதி இருபுறமும் யானை படையை நிருத்தி பிறகு குதிரை படையை நிருத்தி வைத்தான் ஆதிநாதர்.
யுத்தம் தொடங்கியது சோழ படை பாண்டிய படையை நெருங்கியது படைகள் இரண்டும் மோதிக்கொண்டனார் . அதுவும் எப்படி ஆகாயத்தில் மேகம் இரண்டும் மோதிக்கொள்ளும் போதும் பெரும் சத்தம் கேட்டது போல இருந்தது அந்த படையின் சத்தம்.
அம்பும் வில்லும் வானில் பறந்து எதிரிகளின் உடலை பதம் பார்த்தது. உடனே ஆதிநாதரின் ரதம் எதிரி நாட்டின் தளபதியை நோக்கி சென்றது. இரு தளபதியும் பலமாக சண்டை செய்தனர்.
அப்போது ஆதிநாதர் தன் வாளை எடுத்து சண்டை செய்தான். அதிலே எதிரியின் பாதி படை சிதைந்து சென்றது. இதை கண்ட எதிரி நாட்டின் படை தளபதி மிகவும் ஆக்ரோஷமாக சோழ படையை தாக்கினான்.
இதில் சோழ படையின் துணைத்தளபதி மரணம் அடைந்தான். இதை கண்ட ஆதிநாதரின் கண்கள் சிவந்தன வாளை எடுத்து அவன் தலையை வெட்டி வீழ்த்தினார். தளபதியை இழந்த பாண்டிய படை ஆதிநாதரிடம் சரணடைந்தது.
இந்த செய்தி சோழ சக்ரவர்த்திகளுக்கு சென்றது. அது மட்டும் அல்ல மேலும் சண்டை நடந்த பகுதிகளில் சோழ படைக்கே வெற்றி. இந்த வெற்றியை கொண்டாட மற்றும் போரில் கலந்து கொண்ட படை வீரர்களுக்கு கெளரவம் செய்தார் சோழ சக்ரவர்த்திகள்.
மேலும் படையை சிறப்பாக நடத்திய ஆதிநாதருக்கு சோழ நாட்டின், ஒரு சிற்றரசுக்கு ஆதிநாதரை மன்னராக முடிசூட்டினார் . மேலும் அவருக்கு தொண்டைமான் என்ற பெயரையும் வழங்கினார் சோழ சக்ரவர்த்திகள்.
மேலும் அவர் ஆதிநாதரை புகழம் போது
மாரியை போல் கருணை கட்டும்
குணமும் உண்டு – அதைபோல
போர் என்றால் சூரியனை
போல் சுட்டெரிக்கும் குணமும்
உண்டு என் ஆதிநாதருக்கு!
என்று பாராட்டினார் சோழ சக்ரவர்த்திகள் .
ஆதிநாதர் பேசும்போது சக்ரவர்த்திகளுக்கு நான் என்றும் கடமைப்பட்டுள்ளேன் என்றார் . அதற்கு சோழ மன்னன் ஆதிநாதருக்கு கடமை உண்டு. அது எனக்கு தெரியும், இப்போது மேலும் அவருக்கு மிகபெரிய கடமையையும் தந்துள்ளேன் என்றார் சக்ரவர்த்திகள்.
சோழ சக்ரவர்த்திகள் சொன்னது போல் தொண்டைமான் தன் நாட்டை விவசாயம், கல்வி, வணிகம் மற்றும் நீர் பராமரிப்பு ஆகியவற்றை செய்து நான் நாட்டின் வளர்ச்சியை முன்னேற்றம் அடைய செய்தார் மன்னன் தொண்டைமான்.
இதை கண்ட சோழ சக்ரவர்த்திகள் அவரை அரசவைக்கு அழைத்து அவரை பாராட்டினார். மேலும் அவர் தொண்டைமானை பார்த்து ஆதிநாதரே உங்களுக்கு எப்போது என் மீது அன்பு உண்டு.
அதுபோலவே உங்கள் நாட்டின் மீதும் அன்பு கொள்ளுங்கள் என்று கூறி அவரை அனுப்பி வைத்தார் சோழ சக்ரவர்த்திகள். அவரும் அவ்வாறே சக்ரவர்த்திகளே என்று அவருக்கு நன்றி கூறி விடை பெற்றார் தொண்டைமான்.

  1. நாச்சியார் அறிமுகம்

நாச்சியார் மன்னன் தொண்டைமானின் ஒரே மகள், அழகு பதுமை அவள். அவள் நிறம் சிவப்பு கோவைப்பழம் போல் இருப்பாள். நாச்சியார் தன் தந்தை தொண்டைமானை போல மிகவும் திறமைசாலி.
இவள் ஓவியம் தீட்டுவதில் வள்ளவள் . அதைபோல தமிழில் பண்டிதம் பெற்றவள். இவள் வீரத்திலும் சிறந்தவள், இவள் வீரத்திற்கு குரு வீரமங்கை வேலு நாச்சியார்.
மேலும் நகர்வலம் சென்று மக்கள் நிலையை அறிவதில் இவளுக்கு மிகவும் ஆர்வம் அதிகம். தினமும் மாறுவேடம் பூண்டு நகர்வலம் செல்வாள் நாச்சியார். மேலும் நாச்சியார்,வீரவர்மன் மற்றும் கொற்றவை ஆகியோர் சிறுவயதில் இருந்து நண்பர்கள்.
ஒரு முறை நகர்வலம் செல்லும் போது ஒரு கொள்ளைக்கூட்டம் வயல்வெளியில் நெல் மூட்டைகளை கொள்ளையடிப்பதை கண்ட நாச்சியார் அவர்களை அடித்து அரசர் முன்னிலையில் நிருத்தி தண்டனை பெற்றுத்தந்தாள்.
அரசர் தொண்டைமானுக்கு அது அவர் மகள் நாச்சியார் என்று தெரியவில்லை. நீ யார் வீரனே என்று கேட்க அவள் பதில் எதுவும் சொல்லாமல் அமைதியாக நின்றாள் . இது நாச்சியார் என்று வீரவர்மனுக்கு தெரிந்துவிட்டது. உடனே அவன் அவள் அருகே சென்று முகத்தில் உள்ள மீசை மற்றும் தாடியை எடுத்தான் .
இதை கண்ட மன்னன் மற்றும் அரசவையில் இருந்த அனைவரும் அதிர்ந்தன. உடனே மன்னர் தொண்டைமான் நாச்சியாரிடம் இது என்ன வேடிக்கை என்றார். அதற்கு அவள் நான் இந்த நாட்டின் இளவரசி என்ற முறையில் நான் தினமும் நகர்வலம் சென்று வருகிறேன் என்றால் நாச்சியார்.
இது நாச்சியாரின் வீரத்திற்கு சான்றாக அமைந்தது. மேலும் இவளை பாராட்டும் போது
வீரம் தவழும் நெஞ்சம் கொண்டு
சிறு அச்சமும் இன்றி
பகைவரை பந்தாடிய பதுமை ஒன்று!
என்று வீரவர்மன் பாராட்டினான் நாச்சியாரை.
இதை கேட்ட மன்னன் தொண்டைமான் நான் கூட நீ இரவில் தூங்குவதாக தான் நினைத்தேன். ஆனால் நீயோ ஒரு இளவரசி என்ற முறையில் உன் நாட்டு மக்கள் மீது எவ்வளவு அக்கறை என்றார் தொண்டைமான் நாச்சியாரை பார்த்து.
பிறகு தளபதி சிங்கவர்மன் கூறும்போது மன்னா இளவரசி உங்களை போலவே ஒரு வீரமகள். அதனால்தான் இன்று இந்த திருடர்களை ஒற்றை ஆளாக அவர்களை அடித்து, அத்தனை திருடர்களையும் இங்கு இழுத்து வந்திருக்கிறார்கள் நம் இளவரசி.
அமைச்சர் சதாசிவம் கூறும்போது மன்னா தங்களை தாங்களே புகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள், ஏன் என்றால் ? இளவரசி உங்கள் ரத்தம். வீரத்தில் உங்களுக்கு நிகர் அவர்களே. ஆகவே இந்த பாராட்டு உங்களுக்கு தான். இதை கேட்டவுடனே தொண்டைமான் தன் மகளை கண்டு உன்னை நான் பாராட்டுகிறேன் நாச்சியார் என்றார்.

  1. கொற்றவை வீரவர்மனின் காதல்

கொற்றவை மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோர் சிறுவயதில் இருந்து நண்பர்களாக பழகினார். அதன் பிறகு பருவ வயதில் அவளுக்கு அவன் மேல் கொண்ட நட்பு காதலாக மாறியது.
இந்த விவகாரம் நாச்சியாருக்கும் தெரியும், பிறகு ஒரு நாள் காவேரி கரையில் வீரவர்மன் அமர்ந்திருக்க கொற்றவை அங்கே வந்தால் வீரவர்மனை பார்த்து வீரா என்றால், அவன் அவளை நோக்கி திரும்பினான் .
என்ன கொற்றவை என்றான் உடனே அவள் உன்னிடம் ஒரு செய்தி சொல்ல வந்தேன் என்றாள். என்ன என்று கேட்க அதற்கு அவள் நான் உன்னை விரும்புகிறேன் என்று தெரிவித்தாள் . உடனே இது தவறு என்று வீரவர்மன் கூறினான். இதில் என்ன தவறு என்று கேட்டால் கொற்றவை, அதற்கு வீரவர்மன் நீயோ தலைமை அமைச்சரின் மகள், நானோ இந்த நாட்டின் துணைத்தளபதி அகவே இது நமக்கு ஒத்துவராது என்றான் வீரவர்மன்.
ஆனால் கொற்றவை தன்னை காதலிப்பது வீரவர்மனுக்கு தெரியும், எப்படி என்றால்? நாச்சியார் வீரவர்மனிடம் சென்று கொற்றவை உன்னை காதலிப்பதாக கூறிவிட்டால்.
அதனால் தான் வீரவர்மன் கொற்றவைக்கு சிரிது விளையாட்டு செய்தான் . இதற்கு கொற்றவை வீரவர்மனை பார்த்து,

“பெண்ணாகிய நானே ஆணைபோல்
உன்னிடத்தில் காதல் சொல்ல வந்தேன்
ஆனால் நீ யோ பெண்ணை போல்
காதலுக்கு மறுப்பு சொல்வது நாயமா!
என்றால் கொற்றவை.
இது கேட்டு கொண்டு இருந்த வீரவர்மன் அவளுக்கு தெரியாமல் வாய்மூடி சிரித்தபடியே இருந்தான். பிறகு அங்கிருந்து சென்று விட்டான்.
அதன்பிறகு கொற்றவை நேராக நாச்சியாரிடம் சென்றால். வா கொற்றவை என்றால் நாச்சியார் என்ன திடீரென இங்கு என கேட்டால். அதற்கு அவள் அது ஒன்றும் இல்லை என் காதலை வீரவர்மனிடம் சொல்லிவிட்டேன் அவர் இது தவறு என்று கூறிவிட்டார் என்றால்.
உடனே நாச்சியார் அப்படியா என்றால் அதற்கு கொற்றவை ஆமாம் என்றால். சரி கொற்றவை நான் ஒரு யோசனை சொல்லவா என்றால் என்ன என்று கேட்டால். நீ இனி வீரவர்மன் செல்லும் இடம் எல்லாம் பின் தொடர்ந்து செல் என்றால் அவளும் சரி என்றாள்.
அப்போது வீரவர்மன் ஒரு கிழவியிடம் உணவு உட்கொண்டு இருந்தான். அப்போது கொற்றவை அங்கே வந்து வீரவர்மனை பார்த்து
“அழகு காளையே கிழவி கையால்
உணவு உண்ணலாமா
அழகு பதுமை இங்கு இருக்க !
என்று வீரவர்மனை பார்த்து சொன்னால் கொற்றவை.
அது என்ன வென்றால் பதுமை போல் நான் இங்கு இருக்க, நீ கிழவியிடம் உணவு உண்ணலாமா என்றால் கொற்றவை. இதற்கு உடனே கிழவி சிரித்தாள், ஆனால் வீரவர்மன் அமைதியாக சென்றுவிட்டான்.
ஆனால் வீரவர்மனை பின்தொடர்வதை விடவில்லை கொற்றவை. அவனை பின்தொடர்ந்து சென்று கொண்டே இருந்தாள். இதை கண்ட வீரவர்மன் நீ ஏன் என் பின்னால் வருகிறாய் என்றான்.
அதற்கு பாதை என்று ஒன்று இருந்தால் யார் வேண்டுமானாலும் வரலாம் இது என்ன உனக்கு மட்டுமான பாதையா என்றால். அதற்கு அவன் உடனே இல்லை அம்மா நீயே இந்த பாதையில் செல் என்று கூறி சென்றுவிட்டான்.
மீண்டும் கொற்றவை, நாச்சியாரிடம் சென்றால் என்ன கொற்றவை மீண்டும் என்னை சந்திக்க வந்திருக்கிறாய் என்ன என்றால். நான் வீரவர்மனை பின்தொடர்ந்து சென்றேன், ஆனால் அவனோ என்ன கண்டுகொள்ளவில்லை என்றால். இதை கேட்டவுடனே நாச்சியார் கொற்றவையிடம் இன்னும் கொஞ்சம் நேரத்தில் எல்லாம் வீரவர்மன் அரசரை காணவருவான் .
அப்போது நீ இந்த ஆற்றில் குதித்துவிடு மற்றதை நான் பார்த்து கொள்கிறேன் என்றால் நாச்சியார். அதுபோலவே வீரவர்மன் அந்த வழியாக வருவதை கண்ட கொற்றவை ஆற்றில் குதித்தால். உடனே நாச்சியார் ஆய்யோ என சத்தம் போட்டால் இங்கே யாரவது இருக்கீங்களா என்றால்.
இதை கேட்டவுடனே வீரவர்மன் அங்கே சென்றான். என்ன இளவரசி என்றான், கொற்றவை ஆற்றில் குதித்து விட்டாள் காப்பாற்று என்றாள். உடனே வீரவர்மன் கொற்றவை காப்பாற்றினார். அப்போது கொற்றவை மயங்கிய படி நடித்தால். வீரவர்மன் நாச்சியாரிடம் என்ன நடந்தது என்று கேட்டான்.
உடனே நாச்சியார், அவள் உன்னிடத்தில் காதல் சொன்னபோது, நீ அதற்கு மறுப்பு தெரிவித்துவிட்டாய் என சொன்னாள். பிறகு என்ன நடந்தது என்று கேட்டான். அதற்கு அவள் நீ இல்லாமல் அவளுக்கு வாழ்வு இல்லை என்று கூறி ஆற்றில் குதித்து விட்டால்.
உடனே வீரவர்மன் நான் அவளை காதலிப்பது உனக்கு தொரியும் அல்லவா, பின்பு நீ ஏன் அவளிடம் கூறவில்லை என்றான். நான் சொல்வதற்குள் அவள் ஆற்றில் குதித்து விட்டால் பிறகு கொற்றவையை பார்த்து வீரவர்மன்
“உன் வீரத்தை கண்டு தான்
உன் மேல் காதல் வயப்பட்டேன்
ஆனால் நீ யோ நான் காதல் சொல்லவில்லை
என கோழை போல் தற்கொலை செய்வது
நியாயமா என்றான்!
உடனே கொற்றவை கண் விழித்து யார் கோழை என்றால் .
உடனே நாச்சியார் வீரவர்மனிடம் நான் தான் இந்த யோசனையை கொற்றவைக்கு வழங்கினேன். எனக்கும் நீ அவளை காதலிப்பது தெரியும். தெரிந்தும் ஏன் சொல்லவில்லை.
ஒரு பெண்ணுக்கு தன் காதலன் வாய்யால் கேட்பது மகிழ்ச்சி . அதனால் தான் நான் அவளிடம் நீ காதலிக்கும் செய்தியை சொல்லவில்லை.
வீரவர்மன் தன்னை காதலிக்கும் செய்தியை கேட்ட கொற்றவை மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.

  1. தொண்டைமானும் விஜய ரகுநாத பூபதியின் பகை

ஒரு முறை ரகுநாத பூபதியின் மகன் விஜய ரகுநாத பூபதி தொண்டைமானை காண சென்றான். அப்போது நாச்சியாரை அவன் கண்டான், அவள் அழகில் மயங்கி அவளை திருமணம் செய்ய எண்ணினான்.
பிறகு தொண்டைமானை சந்தித்து விட்டு தன் நாட்டுக்கு சென்றான். உடனே அவன் தந்தை ரகுநாத பூபதியிடம் தான் நாச்சியாரை காதலிப்பதாகவும் எனவே அவளை திருமணம் செய்து வைக்கவேண்டும் என்று விஜய ரகுநாத பூபதி தெரிவித்தான்.
அவனிடம் சரி என்று தெரிவித்தான் மேலும் நாளை தொண்டைமானை, இது விஷயமாக நான் அவரை சந்தித்து பேசுகிறேன் என்றார். அதைப்போலவே ரகுநாத பூபதி தொண்டைமானை காண சென்றார்.
அங்கு ரகுநாதனை கண்டவுடன் தொண்டைமான் அவரை வரவேற்றார். வருக வருக ரகுநாத பூபதி என்று சொல்லி அவருக்கு வரவேற்பு வழங்கினார். என்ன விஷயம் ராகுநாதரே ஏது இவ்வளவு தூரம் என்றார் தொண்டைமான் .
அதற்கு அவர் உங்களிடம் ஒரு விஷயம் தனியாக சொல்லவேண்டும் என்றார். உடனே அவர் அரசவையில் இருந்து, தன் அரைக்கு ரகுநாத பூபதியை அழைத்து சென்றார். இப்போது சொல்லுங்கள் என்றார் தொண்டைமான்.
உடனே ரகுநாத பூபதி ஒன்றும் இல்லை, என் மகன் விஜய ரகுநாத பூபதி தங்கள் மகள் நாச்சியாரை காதலிப்பதாக தெரிவித்தான். எனவே அவனுக்கு பெண் கேட்டு உங்களை சந்திக்க வந்தேன் என்றார்.
அதற்கு தொண்டைமான் இதற்கு நான் பதில் சொல்ல முடியாது நாச்சியார் தான் முடிவு சொல்ல வேண்டும் என்றார். அது இருக்கட்டும் நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள் என்றார் ரகுநாத பூபதி ஒரு நிமிடம் என்றார்.
உடனே தொண்டைமான் அங்கு இருந்த காவலாளியை அழைத்து, நான் நாச்சியாரை அழைத்தேன் என்று கூறி அவளை வரச்சொல் என்றார். உடனே காவலாளி இந்த செய்தியை நாச்சியாரிடம் சொன்னான். உடனே அவள் தொண்டைமானை காணச் சென்றாள்.
வணக்கம் மன்னா என்றால் உடனே ரகுநாத பூபதியிடமும் வணக்கம் தெரிவித்தால். அப்போது ரகுநாதன் நாச்சியாரை பார்த்து என்னம்மா நலமாக இருக்கிறாயா என்றார் . அதற்கு அவள் நலம் என்றாள்.
அப்போது தொண்டைமான் நாச்சியாரை பார்த்து, உன்னை அவர் மகனுக்கு பெண் கேட்டு வந்திருக்கிறார் . ரகுநாத பூபதிக்கு என்ன பதில் சொல்கிறாய் என்றார் தொண்டைமான் . அதற்கு அவள் சிறிதும் இடைவெளி இல்லாமல் சிரித்தால் பிறகு நான் ஒரு ஆண்மகனை திருமணம் செய்ய விரும்பினேனே தவிர ஒரு கோழையை அல்ல என்றால்.
உடனே ரகுநாத பூபதி சினம் கொண்டு யாரை பார்த்து கோழை என்கிறாய், எம் மகன் வீரன் என்றார். உடனே நாச்சியார் எம் நாட்டு துணைத்தளபதி வீரவர்மனிடம் வாள் சண்டையில் தோல்வியை தழுவியவன் எப்படி வீரன் ஆவான் என்றாள்.
உடனே ரகுநாத பூபதி ஒருவனை வைத்து மட்டுமே என் மகனை எடைபோடுவது தவறு என்றான். அதற்கு நாச்சியார் ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம் என்பதுபோல், எந்த ஒரு வீரனிடமும் தோல்வியை சந்திக்கதா வீரனே உண்மையான மன்னன் என்றால்.
ரகுநாத பூபதியை பார்த்து கோழையை வீரன் என்று சொல்லும் நீ ஒரு வீரனா. அவன் உன் மகன் என்பதற்காக ஒரு கோழையை எப்போது உயர்த்தி பேசினாயோ, அப்போது நீயும் கோழையை, உனக்கு என் நாட்டில் இடம் இல்லை. நீ உன் நாட்டிற்கு செல் என்றால்.
இதை கேட்டவுடனே ரகுநாத பூபதி நடைபிணம் போல அவன் நாட்டிற்கு சென்றான். இதை பார்த்து கொண்டு இருந்த தொண்டைமான் நாச்சியார், நீ பேசியது மிகவும் தவறு. என்ன இருந்தாலும் அவரும் ஒரு சிற்றரசின் மன்னன் என்றார். அதற்காகவாவது அவரிடம் நீ அமைதியாக பேசியிருக்க வேண்டும் என்றார்.
அதற்கு நாச்சியார் அவள் தந்தையிடம் மன்னிப்பு கேட்டு விடைபெற்றால். ரகுநாத பூபதி தன் நாட்டுக்கு சென்றான். அப்போது விஜய ரகுநாத பூபதி தன் தந்தையிடம் என்ன நடந்தது என்றான். அதற்கு அவர் அங்கு நடந்தவற்றை சொன்னார். நீ ஒரு கோழையை என நாச்சியார் உன்னை மணக்க மறுத்துவிட்டால்.
மேலும் உன்னை ஆதரித்து பேசியதற்காக என்னையும் கோழை என்றாள். மேலும் எனக்கு அவள் நாட்டில் இடம் இல்லை என்று சொன்னால் என்று தெரிவித்தார். பிறகு விஜய ரகுநாத பூபதி தன் தந்தையிடம் மன்னிப்பு கேட்டான்.
என்னால் தான் உங்களுக்கு இந்த நிலை அதனால் அந்த தொண்டமான் நாட்டின் மேல் நான் படை எடுத்து அந்த நாச்சியாரை கைதிபோல் அழைத்து வருவேன் என்று கூறி விடைபெற்றான்.
அன்று இரவு முழுவதும் நாச்சியார் தன்னை கோழை என்று சொன்னதை நினைத்து, அன்று இரவு ரகுநாத பூபதி தூக்கத்திலேயே மரணம் அடைந்தார்.
அடுத்த நாள் தன் தந்தை மரணம் அடைந்ததை கண்டு விஜய ரகுநாத பூபதி கண்ணீர் விட்டு அழுதான். அதற்குள் ரகுநாத பூபதியின் மரண செய்தி மற்ற சிற்றரசுகளின் அனைத்து மன்னர்களுக்கு செய்தி பரவியது. அப்போது இந்த செய்தியை தொண்டைமான் கேட்டு மிகவும் அதிர்ச்சி அடைந்தான்.
மேலும் அவன் ரகுநாத பூபதியின் உடலை காணவேண்டும் என்று தொண்டைமான் அவன் நாட்டிற்கு சென்றான். தொண்டைமான் வருவதை கண்ட விஜய ரகுநாத பூபதி மிகவும் கோபமாக, நீ ஏன் இங்கே வந்தாய் என்றான்.
அதாவது நான் அவரின் உடலை காண வேண்டும் என்றார். அதற்கு அவன் முடியாது, தொண்டைமானே என் தந்தை நேற்று உன் மகள் பேசியதை நினைத்தே இறந்துபோனார். ஆகவே நீ என் தந்தையை பார்க்க முடியாது நீ உன் நாட்டிற்கு செல் என்றான்.
மீண்டும் விஜய ரகுநாத பூபதி தொண்டைமானை அழைத்து. தொண்டைமானே விரைவில் உம் நாட்டிற்கு நான் படை எடுத்து வருவேன். உன் நாட்டையும், என் தந்தையை இழிவாக பேசிய உன் மகளை கைது செய்து சிறையில் அடைப்பேன் .
நாம் விரைவில் போர்க்களத்தில் சந்திக்கலாம் என்றான் விஜய ரகுநாத பூபதி. தனதுநாட்டிற்கு வந்த தொண்டைமானை பார்த்து தளபதி சிங்கவர்மன்,நாச்சியார் மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோர் என்ன நடந்தது என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர் விரைவில் விஜய ரகுநாத பூபதி நம் நாட்டின் மேல் போர் புரிய போவதாக அறிவித்துள்ளான் என்று கூறினார்.
தொண்டைமானை பார்த்து சிங்கவர்மன் மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோர் அதற்கு என்ன மன்னன் போருக்கு நாங்களும் தயார் என்றனர். உடனே மன்னர் படையை தயாராக வைத்துக் கொள்வோம். எப்போது வேண்டுமானாலும் போர் நடக்கலாம், எனவே அனைத்து படையும் தயராக இருக்கட்டும் என கூறிவிட்டு தன் அரைக்கு சென்றான் மன்னன் தொண்டைமான்.

  1. கொற்றவை வீரவர்மன் திருமணம்

கொற்றவை மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோரின் காதலை நாச்சியார் அவளின் தந்தைகள் இடம் தெரிவித்துவிட்டால். இதை அடுத்து தளபதி சிங்கவர்மன் மற்றும் சதாசிவம் ஆகியோர் சந்தித்து இதை பற்றி பேசினார்.
அப்போது அங்கு வந்த தொண்டைமான் என்ன செய்தி என்றார். அதற்கு தளபதி மற்றும் சதாசிவம் ஆகியோர் நடந்ததை மன்னரிடம் தெரிவித்தனர். அதற்கு அவர்களை பார்த்து என்ன செய்யப்போகிறீர்கள் என்று மன்னன் கேட்டார், பதிலுக்கு அவர்கள் என்ன செய்யலாம் என்று அரசரே தெரிவித்தால் நன்றாக இருக்கும் என்றனர் இருவரும்.
இதில் என்ன இருக்கின்றது கொற்றவை மற்றும் வீரவர்மனுக்கு திருமணம் செய்து வைக்கவேண்டும் என்றார். அதற்கு தளபதி மற்றும் அமைச்சர் இருவரும், போர் எப்போது வேண்டுமானாலும் நடைபெறலாம் இப்போது திருமணம் என்பது சரியாக இருக்குமா என்றனர்.
அதற்கு தொண்டைமான் அதைப்பற்றி கவலை பட்டால் எதுவும் நடக்காது. எனக்கும் இப்போது அமைதியே இல்லை, இந்த திருமணத்தின் மூலமாக எனக்கு மனம் அமைதி அடையட்டும் என்றார் மன்னன் தொண்டைமான்.
இதற்கு இருவரும் ஒப்புக்கொண்டனர், இந்த செய்தியை உடனே நாச்சியார் கொற்றவை மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோரிடம் சென்று கூறிவிட்டாள். இதை கேட்டவுடனே இருவரும் ஆனந்தம் அடைந்தனர். பிறகு ஒரு நல்ல நாளில் இருவரும் திருமணம் நிச்சயிக்கப்பட்டது.
அதன் பின் அந்த சுபதினத்தில் மன்னர் தொண்டைமான் முன்னிலை கொற்றவை மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோரின் திருமணம் நடைபெற்றது. பிறகு கொற்றவை மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோர் மன்னன் தொண்டைமான், சிங்கவர்மன் மற்றும் சதாசிவம் ஆகியோரிடம் வாழ்த்து பெற்றனர்.
அந்த திருமணத்தில் நாடே ஆனந்தத்தில் இருந்தது. அப்போது தான் அந்த அதிர்ச்சியான செய்தி வந்தது. அது என்ன வென்றால் விஜய ரகுநாத பூபதி தன் படையை கோட்டை வாயில் காத்துக்கொண்டு இருக்கிறது என்ற செய்தி.

  1. போருக்குப் புறப்பாடு

விஜய ரகுநாத பூபதி தொண்டைமான் மீது உள்ள பகையை தீர்த்துக்கொள்ள ஒரு வழியை கண்டுபிடித்தான். அதுதான் கொற்றவை மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோர் திருமணம், என் அந்த தினம் என்றால் அன்றுதான் நாடே, போர் பயம் இல்லாமல் ஆனந்தமாக இருக்கும், மேலும் அவர்கள் போருக்கு தயாராக நேரம் எடுக்கும், அதிலே அவர்கள் பாதி சோர்வு அடைந்துவிடுவார்கள் என்று எண்ணினான்.
ஆனால் நடந்தது வேறு திருமணத்தில் இருந்த தொண்டைமானுக்கு இந்த செய்தி கிடைத்தது. இதை கேட்டவுடனே அங்கே இருந்த வீரவர்மன் மற்றும் சிங்கவர்மன் அகியோர் படையை உடனே தயார் செய்தனர்.
அப்போது கொற்றவை வீரவர்மனை கண்டால், அதற்கு வீரவர்மன் கவலை கொள்ளாதே கொற்றவை. இப்போது நம் நாட்டிற்கு ஆபத்தில் இருக்கிறது முதலில் நம் தாய் நாட்டை காக்கவேண்டும் என்றான்.
அதற்கு கொற்றவை நான் ஏன் கவலை கொள்கிறேன். நீங்கள் ஒரு வீரன் உங்களை கண்டு அவர்கள் தான் அஞ்ச வேண்டும் நான் இல்லை. அதற்கு அவன் என்ன வாழ்த்தி வழி அனுப்பிவை கொற்றவை என்றான் வீரவர்மன்.
அதற்கு உடனே மணக்கோலத்தில் அவனுக்கு ஆரத்தி எடுத்தது வெற்றி திலகமிட்டு போரில் வெற்றி உங்களுக்கே, என்று வாழ்த்தி வழி அனுப்பி வைத்தால் கொற்றவை.
அதுபோலவே சிங்கவர்மன்,சதாசிவம் மற்றும் மன்னன் தொண்டைமான் ஆகியோர் போருக்கு தயாராக இருந்தனர் . மேலும் அனைத்து வீரர்களும் மற்றும் படைகளும் தயாராக கோட்டை வாயில் நின்றுகொண்டு இருந்தனர்.
மேலும் தொண்டமான், சிங்கவர்மன், சதாசிவம் மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோர் கோட்டை வாயிலுக்கு வந்தனர். அங்கு வந்த மன்னன் தன் படையை மிகவும் வலிமைப்படுத்தினார் தொண்டைமான்.
அங்கு பேசிய தொண்டைமான் வீரர்களை பார்த்து வீரர்களே எதிரிகளின் படையை கண்டு பயப்பட கூடாது. உங்கள் தைரியம் தான் எதிரிகளின் பலவீனம் எனவே எதை கண்டும் அஞ்சவேண்டாம் என்றார்.
உடனே அடுத்து பேசிய வீரவர்மன் வீரர்களே எதிரிகளின் படையை சிதறி ஓட செய்யவேண்டும். நம்மை அவர்கள் குறைத்து மதிப்பீடு செய்தது தவறு, என்பதை நாம் அவர்களுக்கு காட்டவேண்டும். மேலும் அவன் தன் மன்னன் தொண்டைமானை
“ராஜ்ஜியம் பல கண்டு
ஜெயம்கொண்ட எம் மன்னனை
சோழ சக்ரவர்த்திகள் அவன்
இன்றி அனுவும் அசையாது படைகளத்தில்
என்று அவர் புகழ்ந்து பாடி
அவர் தியாகங்கள் பல செய்து
நமக்கு வீர அமுது படைத்து
அனைத்து சந்துகளில் உள்ள நம்
மக்கள் வெற்றி மணியை அடித்து
திலகமிட்டு நீ படைக்களம் செல்வாய்
ஜெய் பவானி என்று!
தன் மன்னன் மற்றும் மக்களை புகழ்ந்து பாடினான் வீரவர்மன்.
வீரர்களே போர்க்களத்தில் என்ன வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம். ஆனால், நமது லட்சியம் வெற்றி ஒன்றே என்றான் வீரவர்மன். படைகளின் பலத்தை உறுதி செய்த மன்னன் தொண்டைமான். மேலும் களம் என்றால் பலி உண்டு அல்லவா, எனவே தொண்டைமான் களப்பலியாக ஒரு பன்றியை கொன்று களப்பலி கொடுத்தான் தொண்டைமான். படைகள் வெற்றி கோஷம் முழங்கினார்.

  1. போர்க்களத்தில் வீரவர்மன்

படைகள் வெற்றி கோஷம் முழங்கியதும், போர் முரசு அதிர்ந்தன கோட்டை சுவர் வாயிற்கதவு திறந்தன . உடனே அனைத்து படைகளும் வெளியே வந்தனர். அப்போது விஜய ரகுநாத பூபதியின் படை எந்த ஒரு வியூகவும் இன்றி இருபதை கண்ட மன்னன் தொண்டைமான் தன் படை செயல் திறனை விளக்கினார்.
சிங்கவர்மன் வடக்கு பகுதி வீரர்களுக்கும், சிவதாசன் தெற்கு பகுதி வீரர்களுக்கும், வீரவர்மன் மற்றும் தொண்டைமான் அகியோர் கிழக்கு பகுதி வீரர்களுக்கும் என திரிசூல வியூகம் அமைத்தார் மன்னன் தொண்டைமான்.
இதையடுத்து விஜய ரகுநாத பூபதி போர் களத்தில் வீரவர்மனை பார்த்து, அடே வீரவர்மா இன்று உன் கதையை முடித்து, உன் நாட்டை அழித்து, உங்கள் நாட்டின் இளவரசி நாச்சியாரை கைதுசெய்து அழைத்து செல்வேன் என்று ஆவேசமாக பேசினான்.
அதற்கு வீரவர்மன் இன்று போரில் என் கதை முடிகிறதா அல்லாது உன் கதை முடிகிறதா என்று பாருங்கள் மன்னா விஜய ரகுநாத பூபதி என்றான்.
சிறு நேரத்தில் எல்லாம் போர் சங்கினை இரு நாட்டின் தளபதிகளும் முழங்கினார். போர் தொடங்கியது படைகள் இரண்டும் ஒன்றோடு ஒன்று உரசி கொண்டது. படைகள் மிகவும் பயங்கரமான முறையில் சண்டை நடைபெற்றது.
வீரவர்மன் தன் வில்லினால் எதிரிகளை ஒழித்து கொண்டு இருந்தான். மன்னன் தொண்டைமான் விஜய ரகுநாத பூபதியிடம் போர் செய்து கொண்டிருந்தார். ஆனால் விஜய ரகுநாத பூபதியின் இலக்கு தொண்டைமானை வீழ்த்துவது இல்லை, அவன் இலக்கு வீரவர்மனை கொல்வது தான்.
தளபதி சிங்கவர்மன் வடக்கு பகுதில் எதிரி நாட்டின் தளபதி உதயமூர்த்தி இருவரும் வாள் சண்டையில் போர் புரிந்து கொண்டிருந்தனர். தலைமை அமைச்சர் சதாசிவம் தெற்கு பகுதியை சூறையாடி கொண்டு இருந்தார் தன் வில்லினால்.
சிங்கவர்மன் மற்றும் சதாசிவம் ஆகியோரின் தாக்குதலை கண்டு படைகள் அஞ்சி ஓடியது. அப்போது தொண்டைமான் விஜய ரகுநாத பூபதியிடம் பலமாக போர் புரிந்து கொண்டு இருக்க தன் வில்லினால் விஜய ரகுநாத பூபதியின் மகுடத்தை கீழ தள்ளினார்.
இதை கண்டதும் விஜய ரகுநாத பூபதி அங்கு இருந்து தப்பித்து ஓடினான். பிறகு அங்கு இருந்து சென்ற அவன் தன் வீரர்களை அழைத்து கோட்டை வாயில் வழியாக நாச்சியாரை இழுத்து வர வேண்டும் என்று ஆணையிட்டான் போரின் நடுவே.
எதிரி நாட்டின் வீரர்கள் கோட்டை வழியாக அரண்மனையில் உள்ள அந்த புரத்திற்கு சென்றனர். அங்கே அந்தப்புரத்தில் உள்ள காவல் வீரர்களை அவர்கள் கொன்றனர்.
அப்போது அந்த பக்கமாக வந்த கொற்றவை அதை கண்டால். உடனே இளவரசி நாச்சியார் அறைக்கு சென்று ஒழிந்து கொண்டாள் கொற்றவை. இதற்கு எல்லாம் நடுவே அங்கு போர் நடந்தது கொண்டிருந்தது.
அப்போது நாச்சியாரின் அறைக்கதவை யாரோ தட்டுவது போல் இருந்தது. அவளோ துக்கத்தில் இருந்தால் அப்போது கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டது. அவளுக்கு போரின் வெற்றி செய்தியை சொல்ல வீரர்கள் கதவை தட்டுகிறார்கள் என்று இவள் என்னி படுக்கையில் இருந்து எழுந்து கதவை திறந்தாள் அவள் சற்றும் அதை எதிர்பார்க்கவில்லை.
அது வேறு யாரோ. அவர்களை பார்த்து யார் நீங்கள் உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்று அவள் கேட்டாள். அதற்கு அவர்கள் நாங்கள் உங்கள் எதிரி விஜய ரகுநாத பூபதியின் படை காவலர்கள். இங்கே எதற்காக வந்திர்கள் என்று நாச்சியார் அவள்களை பார்த்து கேட்டால்.
அதற்கு அவர்கள் உங்களை கைது செய்து அழைத்து வர வேண்டும் என்று எங்கள் மன்னன் விஜய ரகுநாத பூபதியின் உத்தரவு என்றான். சீ சீ அவன் எல்லாம் வீரனா கோழை போல என்ன மறைமுகமாக கைது செய்து அழைத்து வர வேண்டும் என்று உங்களுக்கு உத்தரவு போடுவதா.
அவன் சொன்னான் என்று நீயும் என்ன கைது செய்ய கோழையை போல வந்திருக்கிறாய் நீ , அவனுக்கு தான் வீரம் இல்லை உனக்ககுமா என்றால் நாச்சியார். அதை கேட்டுக்கொண்டிருந்த வீரர்கள், இது எங்கள் மன்னர் உத்தரவு, அதை நங்கள் மீறினால் எங்கள் மன்னரின் கோபத்திற்கு நாங்கள் ஆளாக வேண்டிற்கும் என்றான் எதிரி நாட்டின் வீரன்.
கோபமா அதுவும் யாருக்கு உன் மன்னன் விஜய ரகுநாத பூபதிக்க, சரி அதை விடு இப்போது உங்கள் கருத்து என்ன என்றால் நாச்சியார். நாங்கள் உங்களை கைது செய்ய போகிறோம் என்றனர் காவலர்கள்.
சரி அப்போது என்னுடன் சண்டை செய்துவிட்டு எம்மை கைது செய்து அழைத்து செல் என்றால் நாச்சியார். அவள் தன் படுக்கையில் உள்ள வாளை எடுக்க போகும்போது ஒரு காவலன் அவளை பின்புறமாக தாக்க முயன்றான். இதை கண்ட கொற்றவை தன்னிடம் இந்த வில்லினால் அம்பு எய்து அவனை கொன்றால் கொற்றவை.
இதை கண்டு திடுக்கிட்டால் நாச்சியார். அவர்களை பார்த்து நீங்கள் கோழைகள் என்பதை நிருபித்து விட்டிர்கள் பார்த்தீர்களா என்றார் நாச்சியார். உடனே நாச்சியாரின் வாளை கொற்றவை அவளிடம் வீசினால். அதை கையில் பிடித்து தன் வாள் வீத்தையை எதிரிகளிடம் காட்டினால் அவர்களும் சண்டை செய்ய தொடங்கினார்.
ஒரு புறம் நாச்சியார் எதிரிகளை தன் வாளை கொண்டு வீழ்த்தினாள், மறுபுறம் கொற்றவை தன் வில்லினால் எதிரிகளை பந்தாடினால் அனைத்து வீரரும் மடிந்தனர்.
அடுத்து போர்க்களத்தில் தொண்டைமான், சிங்கவர்மன், சதாசிவம் மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோர் எதிரிகளை பகடை ஆட்டத்தில் எதிரியின் காய்களை வெட்டு வது போல் இவர்களும் எதிரிகளை வெட்டி வீழ்த்தினார்.
பிறகு மன்னன் தொண்டைமான் விஜய ரகுநாத பூபதியின் படை தலைமை தளபதியிடம் போர் புரிந்தார். அப்போது அந்த தளபதி மன்னன் தொண்டைமானிடம் தோல்வியை தழுவி உயிர் இழந்தான்.
அதன் பிறகு தளபதி சிங்கவர்மன், மன்னன் விஜயரகுநாத பூபதியிடம் போர் புரிந்தார். அப்போது அவன் சிங்கவர்மனின் வில்லில் புறப்படும் அம்புகளை சமாளிக்க முடியாமல் அங்கு இருந்து தப்பித்து ஓடினான்.
உடனே வீரவர்மன் எதிரிகளின் படையை சிதற ஒட செய்தான். அதில் பாதி வீர்கள் மடிந்தனர். மேலும் அமைச்சர் சதாசிவம் எதிரி படைகளை வெட்டி வீழ்த்தினார் படையே பயந்து ஒடியது.
சண்டை நடந்தது கொண்டே இருக்க விஜய ரகுநாத பூபதி அமைச்சர் சாதசிவத்திடம் சண்டை செய்து கொண்டிருந்தான். சண்டை பலமாக இருந்தது ஒரு கட்டத்தில் தன் வயதின் சோர்வு காரணமாகவும், மேலும் தொடர் சண்டையின் காரணமாகவும், தலைமை அமைச்சர் சதாசிவம் எதிரி நாட்டின் மன்னன் விஜய ரகுநாத பூபதியிடம் தோல்வியை தழுவி தன் உயிரை விட்டார்.
இந்த காட்சியை கண்ட தளபதி சிங்கவர்மன் அங்கு சென்று விஜய ரகுநாத பூபதியிடம் சண்டை புரிந்தார். ஒரு கட்டத்தில் எவனோ ஒருவன் எய்த அம்பின் காரணமாக தளபதி சிங்கவர்மனும் மரணத்தை தழுவினர்.
அப்போது படைகளத்தில் உள்ள மன்னன் தொண்டைமான் மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோருக்கு இந்த தகவல் பரவியது. இதை கேட்டவுடனே இருவரும் மிகவும் வருந்தினார். மேலும் வீரவர்மன் தன் தந்தை மற்றும் மாமனார் ஆகியோரை இழந்தான்.
அது மட்டுமல்ல கொற்றவைக்கு என்ன சமாதானம் சொல்ல போகிறேன் என்றும், தனது தந்தை சிங்கவர்மனை நினைத்தும், ஒரு உன்னதமான வீரனை இந்த நாடு இழந்துவிட்டது. அதை விட நான் என் குருவை இழந்தேன் என வருத்தப்பட்டு கொண்டே சண்டையை தொடர்ந்தான்.
இப்போது அவனது குறிக்கோள் எல்லாம் விஜய ரகுநாத பூபதியின் தலையை கொய்ய வேண்டும், என்ற ஒரு எண்ணத்தோடு படைகளத்தில் அவனை தேடிக்கொண்டே சென்றான்.
கண்ணில் பட்ட அனைத்து எதிரி நாட்டின் வீரர்களை கொன்று வீசினான். இந்த அக்ரோசத்தை கண்ட படைகள் மீண்டு சிதரி ஒடினார். விஜய ரகுநாத பூபதியை எங்கும் காணவில்லை.
இந்த நிலையில் மன்னன் தொண்டைமான் எதிரி நாட்டின் மன்னன் விஜய ரகுநாத பூபதியை கண்டு சண்டை செய்தார். இந்த காட்சியை தூரத்தில் இருந்து கண்டுகொண்டு இருந்தான் வீரவர்மன்.
அவன் விஜய ரகுநாத பூபதியை கண்ட உடன் தன் குதிரையில் அவனை நோக்கி வேகமாக சென்றான். அப்போது தொண்டைமான் விஜய ரகுநாத பூபதியை பார்த்து என் படை தளபதி மற்றும் தலைமை அமைச்சரை கொன்றவன் நீ, உனக்கும் இப்போது என்னால் சாவு என்றார் தொண்டைமான்.
இதை கேட்டுக் கொண்டிருந்த எதிரி நாட்டின் போர் வீரன். தொண்டைமானின் மீது வில்லினால் அம்பு எய்தான். இந்த காட்சியை கண்ட வீரவர்மன் அதிர்ச்சி அடைந்தான்.
அப்போது திடீர் என வீரவர்மன் தொண்டைமானை தள்ளி விட்டு அம்பின் முன் பாய்ந்து. அந்த அம்பை அவன் வாங்கி கொண்டான். பிறகு அந்த விஜய ரகுநாத பூபதி வீரவர்மனை பார்த்து அடே இன்றோடு உன் கதை முடிந்தது என கூறி வீரவர்மன் மேல் மேலும் அம்புகளை எய்தான் .
இப்போது உன் நாட்டை யாரும் காப்பாற்ற முடியாது. உன் நாட்டிற்கு அழிவு என்றான். இதை கேட்டவுடனே வீரவர்மன் ஆவேசமாக தன் உரையில் இருந்த வாளை எடுத்து விஜய ரகுநாத பூபதியை பார்த்து வீசினான். அது அவன் தலையை வெட்டி வீழ்த்தியது.
தொண்டைமான் வீரவர்மனை பார்த்து அழுதான். அதற்கு வீரவர்மன் கவலை வேண்டாம் மன்னன் வெற்றி நமதே. வீரவர்மா எனக்காக உன் உயிரை கொடுத்தாய் நீ. மன்னா நான் கொற்றவையை காணவேண்டும் என்றான். அதற்கு காவலாளியை அனுப்பிவைத்தார் மன்னன் தொண்டைமான்.
விஐய ரகுநாத பூபதி இறந்துவிட்டதால் போர் முற்று பெற்றது. எனவே எதிரி நாட்டின் படையை கைது செய்தார் மன்னன் தொண்டைமான்.

  1. கொற்றவையின் கதறல்

அரண்மனையில் உள்ள நாச்சியார் மற்றும் கொற்றவைக்கு வெற்றி செய்தி எட்டியது. இதை கேட்டவுடனே அவர்கள் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.
அப்போது ஒரு காவலாளி கொற்றவையிடம் அம்மா ஒரு அதிர்ச்சி செய்தி. என்ன என்றால் கொற்றவை மன்னிக்கவும் தாயே போர்க்களத்தில் தளபதி சிங்கவர்மன்,அமைச்சர் சதாசிவம் ஆகியோர் வீர மரணம் அடைந்தனர்.
இதை கேட்டவுடன் அவள் கண்களில் கண்ணீர் துளிகள் வர தொடங்கியது. மேலும் ஒரு அதிர்ச்சி செய்தி அது என்ன என்று கேட்டால் நாச்சியார். நாம் துணைத்தளபதி வீரவர்மன் அம்பு பட்டு சாவின் விளிம்பில் இருக்கிறார்.
அவர் கொற்றவை பார்க்கவேண்டும் என்று கூறினார் என்று கூறியவுடன். கொற்றவை களம் நோக்கி சென்றால். அங்கே இருந்த தன் கணவன் வீரவர்மனை தன் மடியில் வைத்து கொண்டு ஓ என்று அழுதாள்.
அவளை பார்த்து மன்னர் தொண்டைமான் அம்மா கொற்றவை, என் உயிரை காப்பாற்ற தன் உயிரை வழங்கினான் அம்மா உன் கணவன், என்ன மன்னித்து விடு தாயே என்றார்.
அதற்கு வீரவர்மன் மன்னா இதில் நீங்கள் எதுவும் தவறு செய்யவில்லை. கொற்றவை உன் தாலியில் உள்ள மஞ்சள் காய்வதற்குள் என் உயிர் உன்ன விட்டு போகப்போகிறது என்றான் வீரவர்மன்.
வீரா உங்களை விட்டு நான் மட்டும் உயிர் வாழ்வதா, உங்கள் முன் என் உயிர் மூச்சு சென்று விடும் என்றால் கொற்றவை.
வீரவர்மனை பார்த்து அழுதுகொண்டே இருந்த கொற்றவை தீடீர் என அவன் மீது விழுந்து உயிரை விட்டால் . இதை கண்ட உடனே வீரவர்மனும் வீர சொர்க்கம் அடைந்தான்.
இதை கண்ட மன்னன் தொண்டைமான் இரு உடலையும் பார்த்து ஓ என கதறி அழுதார். அதுபோலவே நாச்சியாரும் அழுதாள்.
கொற்றவை உயிர் சொர்க்கம் செல்லும் போது தேவ தூதர் அவளை பார்த்து ஏன் அம்மா நீ உன் கணவன் முன்னாள் உன் உயிரை விட்டாயே அது ஏன்.
நீ மஞ்சள் குங்குமத்துடன் இறக்க ஆசையா என்றான் அவன். அதற்கு அவள் அது இல்லை தூதுவரே என் கணவர் மிகவும் அழகுடையவர். எனவே அவரை தேவலோக மங்கை யாரவது அவர் மீது காதல் வயப்பட கூடும். எனவே அவரை இங்கேயும் என் உடன் வைத்துக்கொள்ளவே தான் நான் என் உயிரை விட்டேன் என்றால் கொற்றவை.
கொற்றவை மற்றும் வீரவர்மன் ஆகியோர் வீர சொர்க்கம் அடைந்தனர்.

                                 !  முற்றும் !