Community

பெண் பிள்ளையும்.. பெற்றவர்களும்

ஆயிற்று… தனது ஒரே மகளின் திருமண பேச்சு முடிவுக்கு வந்து… திருமண ஏற்பாடுகள் அனைத்தும் நிறைவேற்றப்பட்டு இரு நாட்களில் பெண்ணை பிரிந்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் தனசேகருக்கு…

காலை உணவை தனது மகள் கையால் சாப்பிட்ட பெருமிதத்துடன் ஓய்வாக அமர்ந்தார் தனசேகரன்.

மகளின் முகத்தை பார்த்து அமர்ந்து இருந்தவரின் எண்ணம் 25 வருடம் பின்னோக்கி சென்றது.

முதல் முதலாக தனது மகளை கையில் ஏந்திய, கண்ணீரோடு மகிழ்ச்சியை கொண்டாடிய அந்த தருணம்…

முதல் முதலாக தனது மகள் நடைவண்டியுடன் நடந்து வந்த தருணம்…

முதல் முதலாக தனது மகளை நெஞ்சோடு அணைத்து உறங்கிய தருணம்…

முதல் முதலாக பட்டாடை அணிந்து நின்ற மகளின் அழகில் கொண்ட கர்வம்…

முதல் முதலாக பள்ளிக்கு அழுது கொண்டே சென்ற அந்த தருணம்…

முதல் முதலாக தாவணி அணிந்து இன்னொரு தாயாக தன் முன் வந்து நின்ற தருணம்…

பட்டமளிப்பு விழாவில் தன் மகளை தங்க பதக்கத்தோடு கண்ட அந்த பெருமித தருணம்…

என மனதின் எண்ண அலைகளில் மிதந்து தன்னை அறியாமல் வரும் கண்ணீரை மறந்து தன் மகளையே பார்க்கும் தனசேகருக்கு ஏதோ இனம் புரியாத வலி ஏற்பட, கடவுளை மனதார வேண்டினார் தன் மகளுக்காக...

அதே நேரம் தன் கணவனுக்காக கடவுளை வேண்டிக் கொண்டிருந்தார் லட்சுமி. இனிமேல் இந்த தனிமையை எப்படி தன் கணவர் கடந்து செல்வார் என்ற அச்சத்தில்…

பெண் பிள்ளைகளை பெற்ற தெய்வங்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் சுகமான வலி…

Kavidhaiya? Kadhaiyaa? Vaazhthukal