Community

மதுவும் நானும்

அதை தொட்டுவிட விரும்பியதில்லை, இன்று அது என்னை விட்டுவிடுவதாய்
இல்லை;
வாழ்நாளில் ஒரு நாள்
அது என் கை சேர்ந்த்து,
வாழ்நாளின் எஞ்சிய நாளை
அதன் கை சேர்ந்தேன்;
காலை நேர நேரமின்மையில்
அதை மறந்த நான்,
இரவு நேர தன்னந்தனிமையில்
என்னை மறந்த நான்
அதன் மடியில்;
ஏன் என்று தெரியா ஓர் மயக்கம்,
எதற்கு என்று புரியா ஓர் தயக்கம்,
எப்பொழுதிலிருந்து என்று அறியா ஓர்
கலக்கம்,
எதுவரை என்று தெரியா ஓர் நடுக்கம்;
ஒவ்வொரு கணமும் போராட்டம்,
ஒவ்வொரு நொடியும் வெற்றி வாகை-
மனதிற்கும் மூளைக்கும் நடுவராய்
இருக்கும் மதுவுக்கே;
அதன் தித்திப்பை உறவாடமல்
இருந்திருந்தால்,
இன்று இரவும் அதை தித்திக்கும்
எண்ணம்
எள் அளவும் எஞ்சி இருந்திருக்காது.

பா.சவுந்தர்யா
dr.barbie131@gmail.com